loader

Speeltuin voor volwassenen decor voor modderige uitdaging 12 oktober 2015

Het is inmiddels alweer 16 dagen geleden dat ik één van mijn meest vette uitdagingen heb volbracht, ik heb het dan over Mudmasters. Alle modder is inmiddels achter mijn oren verdwenen en dus is het tijd om hier een blog over te schrijven. Tijdens Mudmasters rende, rolde, tijgerde en ploeterde ik door de modder voor Discovery Obstacle Runs. De sfeer, de saamhorigheid, het teamwork samen met mijn buddies en de uitdaging op zich hebben zaterdag 26 september tot een topdag gemaakt die ik nooit meer zal vergeten.

Gezonde spanning
Voor de start was ik gezond gespannen en had ik wel wat last van de zenuwen. Zoals afgesproken kwam mijn team, bestaande uit: bestaande uit: Ron Ranzijn, Bjorn Nat, Michel de Jong, Tim Pottiez en Michel de Vos om 10.30 uur bij elkaar op het Mudmasters-terrein in Biddinghuizen. Op de dag zelf kreeg ik te horen dat ik een buddy extra bij had, namelijk: Eddy-Paul Bakker. Hij was een goede versterking voor het sterke team wat ik al had staan om uiteindelijk mijn doel: finishen tijdens 12km Mudmasters, te bereiken. Om 12.20 uur mocht ik pas gaan vlammen, dus de 2 uur die we moesten wachten om van start te gaan duurde in mijn beleving veel langer.  Aangezien ik Mudmasters al twee jaar op mijn bucketlist had staan bleef de gezonde spanning per minuut stijgen, totdat het dan eindelijk tijd was om na de warming-up te gaan knallen door de modder, het water en over de verschillende obstakels. Na het startschot mocht ik eindelijk los gaan bij mijn allereerste Obstacle Run en de gezonde spanning was meteen verdwenen.

IMG_0392

Focus
De eerste kilometers gingen boven verwachting goed en daarom moesten mijn buddies mijn enthousiasme regelmatig temperen. Zo zei Michel de Vos al aan het begin tegen mij: ‘Jou valkuil gaat je enthousiasme worden Pim, zorg dat je van obstacle naar obstacle werkt en dus ook echt bij ieder obstacle je focus pakt’. Die boodschap heb ik de gehele 12km in mijn hoofd gehouden. Daarbij was het belangrijk dat we heel over de finish zouden komen en dat we met zijn allen aan het genieten waren tijdens de gehele rit, overigens zonder een obstacle over te slaan en door zoveel mogelijk zelf te doen. Het genieten was de belangrijkste boodschap van vandaag en daarbij hoefde we van Michel de Jong ‘Geen trein te halen’. Na verschillende obstakels te hebben gehad (o.a. het klimmen over muren, het tijgeren, letterlijk en figuurlijk rollen door de modder en het, af en toe iets te enthousiast, in gruwelijk koud water lopen) kwamen we op een gegeven moment bij de Monkey Bars. Deze waren tijdens de training bij het Obstacle Course Training Centre(OCTC) in Amsterdam een maand eerder best lastig, maar door de focus te houden en door aanmoedigingen van mede Mudrunners haalde ik deze bijna helemaal. Helaas verloor ik mijn grip waardoor ik de laatste twee stangen niet heb kunnen grijpen, maar er was niet veel tijd om hierin te blijven hangen. Er waren namelijk nog meer obstacles op de route. Door de focus bij ieder obstacle de focus terug te pakken konden we in een goed tempo door blijven gaan als één hecht team, een geoliede machine.

IMG_4831

Genieten als team dankzij ijzersterk samenspel
Natuurlijk was het mijn doelstelling om Mudmasters binnen mijn mogelijkheden zo snel mogelijk te volbrengen, maar dat kan ik natuurlijk niet door daar de nadruk op te leggen. Genieten dat is het belangrijkste, niet alleen voor mij maar voor mijn hele team. Onderweg moet er natuurlijk ook gelachen worden, dat hebben we dus ook gedaan. Onderweg heb ik zelfs mensen ingehaald, ja u leest het goed, in mijn rolstoel Mudrunners inhalen zorgde ervoor dat ik alleen maar meer energie kreeg om te blijven gaan, en wat is er nou confronterender dan tijdens Mudmasters als loper ingehaald worden door één gek die denkt dat hij het in zijn rolstoel kan en die buddies bij zich heeft die er dan vrolijk achteraan roepen: ‘Hé, jullie worden ingehaald door een gehandiapte!’, ik denk dat die lopers op dat moment wel door de blubber konden zakken. Ook was het genieten van het samenspel van mijn team. Als ik bijv. over een muur heen moest ging er één man op zijn knie zitten om mij het zetje te geven, twee zaten op de muur om mijn benen erover heen te gooien en de weer twee buddies stonden aan de andere kant om mij op te vangen, dat mocht het misgaan, ik niet meervoudig gehandicapt mijn 12km Mudmasters moest vervolgen. Uiteraard nam één man ook altijd de rolstoel mee.

DSC_0199 - kopie DSC_0231 - kopie

Saamhorigheid
Het mooiste aan het evenement Mudmasters vind ik de saamhorigheid, echt iedereen helpt elkaar en niemand laat elkaar achter in de modder. Zo’n gevoel van saamhorigheid is zo mooi om te zien, als ik aan mijn 6 buddies niet genoeg had kwam er vanzelf een zevende, achtste en negende buddy aan. Samen uit, samen thuis heerst tijdens het hele evenement en dit ademt het hele event ook uit. Daarnaast zijn alle aanmoedigingen die ik van andere Mudrunners ook een teken dat Mudmasters een event is dat volledig is geïntegreerd in de maatschappij.

IMG_0430

Zware koude laatste kilometers
Na 10km volle bak te zijn gegaan kwam ik na 11,7km de man met de hamer tegen. Doordat ik regelmatig door koud water moest, en bij verschillende hindernissen ook wel eens in het water gevallen was, sloeg de kou op mijn spieren. Dit kon mij niet weerhouden om in de laatste 2km nog alles te geven wat ik in me had en de aanmoedigingen van andere deelnemers zorgde er ook voor dat ik net dat beetje extra kon geven. Zelf rollen door de modder zorgde ervoor dat ik het weer wat warmer kreeg en toen ik, na 13,7 km en 3 uur en 56 minuten, over de finish kwam zorgde dit voor een super mooie ontlading bij zowel mij en mijn buddies! Het gevoel dat ik al zo snel over de finish was gekomen maakte de euforie alleen maar mooier en dit zorgde ervoor dat dat biertje na de finish extra lekker smaakte.

DSC_0221 - kopie

Next year Mudmasters 18km
Wie denkt dat ik Mudmasters na dit jaar beu ben heeft het absoluut mis. Zaterdag 26 september was een topdag en ik heb echt intens genoten van alles wat Mudmasters een mooi event maakt. Daarom heb ik besloten om volgend jaar weer mee te doen aan Mudmasters in Biddinghuizen waar ik, met hetzelfde team, weer ga knallen. Dan staat niet de 12, maar de 18km op het programma. Ik kan nu al niet wachten om weer helemaal los te gaan in een speeltuin voor volwassenen. Mocht je benieuwd zijn hoe Mudmasters dit jaar is verlopen, kijk dan hier: https://www.youtube.com/watch?v=0NDY1arwiNw de aftermovie van mij en mijn team.

Finisher

Pim

0

  1. Tim • 12 oktober 2015

    Heel mooi geschreven en trots op jou! Ik kijk uit naar de volgende Mud Masters aan jouw zijde. Beantwoorden


Geef een reactie

PimBrouwers.nl - Pim Brouwers - Zitskiën :: Handbiken :: Rollen