loader

Start als leraar tijdens mooie week in Flachau 2 februari 2016

Zaterdag 9 januari was het dan eindelijk zover, de Flachau-week van Stichting geHandicapten Op Ski’s (Shos) ging van start. Voor mij de eerste, en enige, wintersport van het seizoen, maar dat mocht de pret absoluut niet drukken. Dit was en is niet zomaar een week. Ik ervaar deze week als één groot feest waar, ieder op zijn eigen niveau, ook nog eens prestaties levert. Zelf had ik deze week één duidelijk doel voor ogen: stappen maken in het lesgeven voor Shos om mijn enthousiasme voor de skisport over te dragen aan anderen met én zonder een handicap.

Nieuwe uitdaging
Nog voor de aftrap van de mooie week in Flachau lag er voor mij een nieuwe uitdaging te wachten, namelijk: de stap van leerling naar leraar. Dit jaar ging het voor mij niet alleen om het maken van meters, wat in de ochtend gepland stond, maar veel meer om het geven van les en het overbrengen van instructies naar anderen. Hierin kreeg ik begeleiding van Tjeerd Beijleveldt, die mij bij de openingsavond al gelijk aan het werk had gezet. De opdracht die ik kreeg was de volgende: ‘Schrijf de stappen op die nodig zijn om iemand te leren zitskiën’. De basis om de stap naar het leraar worden te maken was gelegd en de volgende dag kon ik eindelijk de sneeuw in.

Meters maken
In de ochtend was het voor mij tijd om meters te maken. Dit gebeurde samen met Shos-voorzitter Martijn van de Paverd, die mij de afgelopen 2 jaar iedere dag onder zijn hoede had. Hier kon ik laten zien dat ik klaar was om de stap te maken van leerling naar leraar. De punten waar ik aan had gewerkt in mijn trainingen bij Snowsports Academy en de dingen waar ik, samen met Martijn, de afgelopen twee jaar aan had gewerkt mocht ik nu in de praktijk gaan brengen. Voor mijn eigen gevoel ging dit mij goed af. Het resultaat was, volgens Martijn, dan ook goed te zien. Het lezen van de piste en het bewustzijn van mijn positie op de piste zijn punten die vooruit zijn gegaan, zeker in vergelijking met voorgaande jaren. Hierdoor merkte ik zelf dat als het tijdens het skiën wat minder gaat, ik ‘gewoon’ moet vertrouwen op mijn basistechniek om weer een goed gevoel te krijgen. Waar ik een aantal jaar geleden nog als een jonge hond van de berg af kwam, was mijn eigen gevoel nu dat ik veel beheerster en rustiger naar beneden kwam dan ooit. En wie had dat nou ooit gedacht, dat Pim Brouwers beheerst van een piste af zou kunnen komen ;).

Start van iets nieuws
Zondagmiddag klokslag 13.00 uur begon ik aan de start van mijn nieuwe uitdaging: het lesgeven voor Shos. In het verleden heb ik voor Shos regelmatig meegedraaid met een clinic of demonstratie, maar nooit had ik echt één op één les gegeven. De eerste twee dagen had ik leraren van Shos, waardoor ik mijn eerste lessen kon gaan draaien. De eerste persoon die het aandurfde, met mij als leraar, was Marion Aarts. Zij was deze week één van de leraren van Shos en had nog nooit in een zitski gezeten. Als valide persoon was ze natuurlijk wel nieuwsgierig hoe dat eraan toe ging in zo’n zitski.

FB_IMG_1452449477373

Net als bij het skiën moet je als leraar natuurlijk bij het begin beginnen. De eerste stappen van het zitskiën had ik met Tjeerd nog even doorgenomen en daarna was het tijd om Marion in de Bi-Unique (een zitski met twee latten) te zetten. Mijn lerarenavontuur kon nu echt beginnen.

Via verschillende balansoefeningen ging het skiën al snel over in glijden en korte richtingsveranderingen. Dit eerste deel ging, voor mijn gevoel, prima. Dus gingen we (Marion, Tjeerd en ik) met de sleepjeslift naar boven. In het begin verliep het allemaal wat stroef en wilde ik te snel, waardoor het zitskiën bij Marion ook niet echt lekker ging, maar tegen het einde van de middag ging het geven van instructies en de coaching al een stuk beter. Hierdoor gaf ik mijn leerling ook het gevoel dat ze, met wat ondersteuning van Tjeerd, veilig van de berg af kon komen. Het begin was dus gemaakt.

Kleine stappen voorwaarts
De tweede middag kreeg ik van Tjeerd weer de opdracht om een slachtoffer te gaan zoeken. Deze middag was het mijn taak om Jordi van der Kade in ongeveer 45 minuten iets bij te brengen. Van Tjeerd kreeg ik de wijze les mee dat het heel belangrijk was om efficiënt met je deelnemer te werken. Dit hield in dat ik de feedback kort en bondig houden zodat de meeste tijd in het skiën gaat zitten. Met dit in mijn achterhoofd ging ik met Jordi aan de slag. Omdat Jordi al vaker in de Bi-Unique had gezeten gingen we meteen met de sleepjeslift naar boven. Van te voren had Jordi mij duidelijk gemaakt wat hij wilde leren. Daar zijn we samen mee aan de slag gegaan. Voor mezelf merkte ik dat het lesgeven al wat vertrouwder aanvoelde.

Na het lesgeven was het tijd om zelf met Tjeerd op pad te gaan. Niet om gas te geven, maar om te kijken hoe ik zou handelen in bepaalde situaties. Deze situaties hadden betrekking op terreinkeuze en het in de gaten houden van je leerling, om de hoeveel bochten kijk je om en wanneer kun je dit het beste doen waren vragen waar ik een antwoord op moest zien te vinden. In het begin vergat ik nog wel eens om te kijken, maar gaandeweg de week ging dit steeds beter en makkelijker.

Poederen 
Dinsdag was het tijd om er met Tjeerd op uit te gaan. Dit was niet zomaar een middag want toen ben ik mezelf tegen gekomen, dit viel nogal tegen. We gingen namelijk skiën in de poeder (tiefschnee) en dit ging, op z’n zachtst gezegd, niet zo heel goed. Ik lag vaker in de sneeuw dan dat ik aan het skiën was, maar vallen hoort bij de sport en hierdoor heb ik ook weer een hele hoop geleerd. Aan het einde van de middag (rond 15.00 uur) mocht ik nog even aan de slag als instructeur, in een voor mij nieuwe situatie. Dit keer ging ik namelijk, samen met Shos leraar Raymond van Harwegen, met de stoeltjeslift naar boven. De situatie was nieuw voor mij als leraar omdat Raymond in een monoski (een zitski met één lat) van de berg af ging. Ondanks dat dit voor mij weer nieuw was, ging het voor mij gevoel weer een stukje beter, ik kon veel dingen voordoen en vanuit mijn eigen ervaringen en enthousiasme dingen overbrengen.

 IMG-20160124-WA0004

Één stap terug, twee vooruit
Het geven van les had ook invloed op mijn eigen manier van skiën. In de ochtend merkte ik dat er steeds meer rust in mijn lichaam aanwezig was, ik hard ging waar het kon en dat ik veel meer bezig was met mijn omgeving. Door het geven van bepaalde instructies was het me opgevallen dat je daardoor dus niet alleen met het skiën van je leerling bezig bent, maar ook op je eigen manier van skiën gaat letten.

De vierde middag ging het lesgeven een stuk minder en moest ik weer even een pas op de plaats maken. Dit keer gaf ik Harry, het broertje van een deelnemer, les in de Bi-Unique. Hij wilde eens ervaren hoe het is om als valide persoon in een zitski van de berg af te komen. Na de balansoefeningen en het glijden, wat voor mijn gevoel wel goed ging, was het tijd om naar boven te gaan. Harrie pakte het zitskiën niet zo snel op ondanks dat zijn inzet super was. Dit had ik eerder moeten zien en terug moeten schakelen naar de basis. Dit gebeurde echter niet en ik ging eigenlijk te snel, waardoor Harry met zichzelf aan het stoeien was in de zitski. Na deze les, waar ik zelf niet tevreden over was, was de dag alweer voorbij en moest ik mij gaan richten op de volgende dag.

Na in de ochtend met Martijn te hebben geskied op donderdag ben ik in de middag, na de wedstrijd die Shos georganiseerd had, met Tjeerd gaan skiën. Het is en blijft mooi om tijdens de wedstrijd iedereen zo enthousiast naar beneden te zien komen, zodat de leerlingen kunnen laten zien wat voor prestaties zij hebben geleverd en wat ze hebben bijgeleerd tijdens deze week. In de middag heb ik weer off-piste (in de tiefschnee/poeder) geskied en dat ging stukken beter dan de eerste keer. Daarnaast heb ik met Tjeerd weer gewerkt aan terreinkeuze en heupinzet. Dit om mijn eigen snelheid eruit te halen wat weer voordelen heeft in het lesgeven.

Geslaagde week als instructeur
De allerlaatste dag was voor mij qua lesgeven het hoogtepunt van de week. In de ochtend heb ik met Martijn veel in de poeder geskied en aan mijn bochtenritmes gewerkt. In de middag was het tijd om aan mijn laatste les van de week te beginnen. Het was mijn taak om Marion, die op zondagmiddag van mij haar eerste les zitskiën kreeg, weer wat nieuws bij te brengen. Waar het lesgeven woensdagmiddag niet lekker liep, ging het vrijdagmiddag goed. Die middag ben ik erachter gekomen waarom ik de stap, van leerling naar leraar, zo graag wilde maken. Ik kreeg Marion namelijk zelfstandig van de berg af in de Bi-Unique. Haar super enthousiaste reactie toen ze uiteindelijk beneden stond is de reden dat ik uiteindelijk de stap naar instructeur heb gemaakt. Dat is namelijk helemaal te gek! Dit was de afsluiter van een hele mooie week. waarin ik weer heel veel heb geleerd. Ik ben trots dat ik nu eindelijk de stap heb kunnen maken van leerling naar leraar en ik hoop hiermee nog veel mensen enthousiast te kunnen maken voor de skisport.

Wat dat betreft heeft de Shos dezelfde doelstelling als de Johan Cruyff Foundation, namelijk: zoveel mogelijk kinderen met een handicap in beweging krijgen d.m.v. . Bij de Shos is dit gericht op wintersport en de Cruyff Foundation richt zich op sport in het algemeen. Het is voor kinderen met een handicap namelijk belangrijk om te sporten omdat het meehelpt in het proces naar zelfstandigheid.

Daarom zal ik kinderen, en de ouders daarvan, die veel evenementen van de Johan Cruyff Foundation bezoeken ook eens aanraden om te kijken naar de mogelijkheid om te gaan wintersporten. De actie en de passie die de deelnemer uitstraalt zorgt voor een glimlach op ieder gezicht. De actie en de passie geeft je namelijk zoveel vrijheid en kan ervoor zorgen dat je je handicap tijdelijk uitschakelt.

Partners
Alles wat Shos doet kan deze mooie stichting natuurlijk niet helemaal alleen. Naast de wintersportweek in Flachau geeft men ook les op de indoorbanen in Nederland. De stichting geeft bijv. les op Snowworld in Landgraaf en Zoetermeer. Ook heeft Stichting geHandicapten Op Ski’s daar containers met materiaal staan.

Deze containers kunnen mede door een samenwerking tussen de Cruyff Foundation en Shos mogelijk worden gemaakt. Dit partnership zorgt zo al ruim 5 jaar voor veel ski plezier bij kinderen met een handicap. Zo’n week in Flachau kan natuurlijk ook niet georganiseerd worden zonder partners/sponsors. Pleging transport zorgt er bijv. ieder jaar voor dat de container met materiaal in Flachau komt te staan. KPMG heeft dit jaar, dankzij het Make it Happen fund van de medewerkers van KPMG,  na afloop van de wedstrijd in Flachau een volledig nieuwe kartski geschonken aan de stichting. Naast deze sponsors zijn er nog een hele hoop andere organisaties die hun steun geven aan Shos, hopelijk blijven zij dit ook doen zodat deze stichting in de toekomst nog verder kan doorgroeien, want zonder de huidige partners en sponsoren zou een mooie stichting als Shos niet kunnen bestaan.

Tot slot wil ik iedereen van Shos bedanken voor een te gekke week! Het was weer één groot feest!

Pim

0

Geef een reactie

PimBrouwers.nl - Pim Brouwers - Zitskiën :: Handbiken :: Rollen